Komputerowe Badanie Stóp
-
wstęp
Ocena prawidłowości ukształtowania stopy
ma bardzo duże znaczenie diagnostyczne. Wszelkie odchylenia w jej budowie
mogą być spowodowane nieprawidłowościami w obrębie innych części ciała.
Asymetrie w obrębie stóp mogą zatem świadczyć o występowaniu wady postawy.
Komputerowe badanie strony podeszwowej
stopy stanowi rozwinięcie i udoskonalenie znanego badania podoskopowego.
Oprócz dokładnej odbitki (plantokonturogramu)
uzyskujemy informacje o przestrzennym,
ukształtowaniu wysklepienia stopy. Pozwala to na rzetelną ocenę stanu
wysklepienia podłużnego, ocenę kąta koślawości palucha, kąta szpotawości
palca oraz obserwację sfer nośnych. Dzięki czemu można stwierdzić
prawidłowość rozłożenia sił nacisku.
Obraz na ekranie komputera możemy
obserwować i rejestrować także podczas wykonywania przez pacjenta zadanych
ćwiczeń, dzięki czemu możemy łatwiej wnioskować o przyczynach istniejących
stanów chorobowych.
Wykonywanie badań w obciążeniu i
odciążeniu (osoba stoi, osoba siedzi) pozwala na wychwycenie etapu rozwoju
płaskostopia, w którym sprawność aparatu więzadłowo-torebkowo-mięśniowego
ulega upośledzeniu
Aparatura ta ułatwia również projektowanie
wkładek ortopedycznych.
Komputerowa ocena stóp
Stały rozwój konstrukcji aparatury do
komputerowej oceny stóp CQ-ST3D doprowadził do powstania urządzenia
łączącego w sobie kilka unikalnych cech, dzięki którym może on znajdować
zastosowanie zarówno w pracy diagnostyczno/naukowo/lekarskiej jak i w
codziennej pracy przy doborze obuwia, czy też wkładek korekcyjnych.
Podstawowe cechy CQ-ST3D:
- Dokładny PODOSKOP
- Skaner przestrzenny 3D do wyznaczenia wysklepienia śródstopia w warunkach obciążenia i odciążenia stopy
- Analiza obciążeń dzięki kolorowej wizualizacji intensywności nacisku
- Obserwacja ustawienie pięt (koślawość/szpotawość) przez dodatkową kamerę
- Analiza rzeczywistego rzutu środka ciężkości przez czteroczujnikową platformę stabilograficzną
- Dynamiczna rejestracja badań podczas ruchu
Komputerowe badanie strony podeszwowej stopy stanowi rozwinięcie i udoskonalenie znanego badania podoskopowego. Oprócz dokładnej odbitki stopy (plantokonturogramu) uzyskujemy informacje o przestrzennym ukształtowaniu wysklepienia stopy. Pozwala to na rzetelną ocenę stanu wysklepienia podłużnego, ocenę kąta koślawości palucha, kąta szpotawości palca, oraz obserwację sfer nośnych. Dzięki temu można stwierdzić prawidłowość rozłożenia sił nacisku.
Obraz na ekranie komputera możemy obserwować i rejestrować także podczas wykonywania przez pacjenta zadanych ćwiczeń, dzięki czemu możemy łatwiej wnioskować o przyczynach istniejących stanów chorobowych.
Liczone parametry
Sposób oceny stóp jest dość dobrze opisany w literaturze
specjalistycznej.
Oprogramowanie pozwala na wyznaczenie praktycznie wszystkich pojawiających się tam parametrów. Znajduje się tu również grupa specyficznych wartości uzyskiwanych dzięki analizie przestrzennej śródstopia.
Prezentacja wyników – wydruki
Komputerowe Badanie Stóp
– liczone
parametry
Na obraz stóp nanosimy punkty pomiarowe, które wykorzystywane są w dalszych obliczenia plantokonturogramu i podawanych wynikach.
A,B – wyznaczają oś długą stopy
C,D – szerokość przodostopia
S,T – szerokość pięty
E - punkt styczności z paluchem
F – punkt styczności z palcem
Q,q – styczna wewnętrzna dla konta Clarke’a
W –centrum wysklepienia dla wskaźnika
Sztritera-Godunowa
1-5
głowy kości palców stóp
|
20. 21. Długość stopy liczona pomiędzy punktami A i B (DL) 22. 23. Szerokość stopy liczona pomiędzy punktami C i D (SZ) 24. Proporcja długości/szerokości stopy (wskaźnik Wejsfloga) Stosunek długości stopy do jej szerokości powinien wynosić 3:1. Z reguły przyjmuje on wartości pomiędzy 2 a 3. Wartości bliższe „2”, np. 2.15 świadczą o płaskostopiu poprzecznym, natomiast bliższe „3”, np. 2.95 dowodzą prawidłowego wysklepienia poprzecznego |
|
25. 26. Kąt koślawości palucha ALFA Jest to kąt zawarty między styczną do przyśrodkowego brzegu stopy a styczną poprowadzoną z punktu w najszerszym miejscu przodostopia do zewnętrznego brzegu palucha. Norma dla kąta koślawości palucha wynosi 0-9st (Wejsflog 1956) 27. 28. Kąt szpotawości palca BETA Wyznaczamy go podobnie jak kąt ALFA, ale po stronie zewnętrznej brzegu stopy. |
|
29. Kąt piętowy GAMMA Wyznaczają go dwie styczne do wewnętrznej i zewnętrznej krawędzi stopy. Styczne przecinają się poza piętą tworząc kąt. Norma dla kąta piętowego wynosi 15-18st (Wejsflog 1956) 34. 35. Szerokość pięty liczona pomiędzy punktami S-T |
|
32. 33. Kąty koślawości palucha (AL) i szpotawości palca liczone według drugiej definicji 36. 37. Powierzchnia stopy przylegająca do podłoża (PS) 38. 39. Powierzchnie ważone (PSW) – każdy punkt uwzględnia również przypadający na niego nacisk (nasycenie kolorów) |
|
31. Wskaźnik kątowy Clarke'a (CL) Istnieje wiele metod, którymi ocenia się odbitkę przez wykreślenie szeregu linii pomocniczych. Najpopularniejszą i najprostszą jest metoda Clarke'a. Polega ona na wykreśleniu prostej (C-S). Prosta ta przecinająca się ze styczną wewnętrzną (Q-q) daje kąt Clarke'a. Wartość tego kąta przedstawia się odpowiednio:· stopa płaska x - 30°, stopa z obniżonym wysklepieniem 31°- 41°, stopa normalna 42°-54°, stopa z podwyższonym wysklepieniem 55°- x. |
|
30. Wskaźnik Sztritera - Godunowa (KY)
Określa on stosunek długości odcinka przebiegającego w centrum wysklepienia łuku podłużnego (przez zacienioną część śladu) do długości odcinka wykreślonego przez nie zacienioną i zacienioną część plantokonturogramu. KY = (W – i) / ( j – i) (W – i) - część zaciemniona; (j – j) - część zaciemniona i nie zaciemniona. Klasyfikacja stóp według wskaźnika KY dla osób dorosłych: stopa wydrążona 0,00 – 0,25, stopa normalna 0,26 – 0,45, stopa obniżona I° 0,46 – 0,49, stopa obniżona II° 0,50 – 0,75, stopa płaska 0,76 – 1,00. Wskaźnik KY odnosi się też do wieku badanej osoby: 8 lat 0,44 – 0,54, 9 lat 0,41 – 0,53, 10 lat 0,40 – 0,53, 11 lat 0,39 – 0,54. Program wyznacza ten wskaźnik przeprowadzając odcinek prostopadły do stycznej CS poprzez punkt W (oznaczający centrum wysklepienia). Punkty „i”, „j” znajdowane są automatycznie. |
Wzorce Porównanie plantokonturogramu z wzorcowymi typami stóp Bochenka, Bunaka, Clarke’a, Wejsfloga . 1– 3 – stopa wydrążona, 4– 6 – stopa prawidłowa, 7–10 – różne postacie płaskostopia. |
|
Zmodyfikowana biostereometryczna metoda oceny stóp. (dr Ewa Demczuk –Włodarczyk Zakład Kinezyterapii AWF Wrocław) Przed badaniem na stronie podeszwowej stóp zaznacza się położenie pięciu głów kości śródstopia. Osoba badana siada na krześle z regulowaną wysokością siedziska, które umożliwia indywidualne dostosowanie wysokości krzesła, aby stopy ustawione były pod kątem prostym do podudzia, a podudzie pod kątem prostym do uda. Stopy opiera na przyrządzie i dokonuje rejestracji podeszwowej strony stóp w odciążeniu. Następnie staje w pozycji rozluźnionej na przyrządzie i rejestruje stronę podeszwową stóp w obciążeniu. W ocenie stopy bierzemy pod uwagę przebieg łuków kostnych (linie poprowadzonych pomiędzy punktem B a głowami kości palców1..5). Na podstawie danych anatomicznych i biomechanicznych podzielono ukształtowanie strony podeszwowej stóp na 4 typy: - stopa wydrążona. Charakteryzuje się tym, iż w zarówno w obciążeniu jak i dociążeniu łuk podłużny V uniesiony jest nad podłoże, - stopa prawidłowa. Łuk V przylega do podłoża (ewentualnie jest jedynie minimalnie uniesiony- w warunkach odciążenia), a biegnące przyśrodkowo łuki biegną coraz wyżej (obciążenie powoduje jedynie ich obniżenie), - stopa płaska funkcjonalnie. W odciążeniu zarówno IV, jak i V łuk podłużny przylegają do podłoża i stosunkowo nisko przebiega łuk III. Po obciążeniu do podłoża przylegają V, IV, III, a II przebiega nad nimi stosunkowo nisko, - stopa płaska strukturalnie. W warunkach obciążenia do podłoża przylegają łuki V-II, a nawet I. |
